Bir Şehrin Babası Olmak: Feyzi Berdibek’in Sessiz Mirası

Bazı insanlar yaşadıkları şehre sadece hizmet eder. Bazıları ise o şehrin hafızasına dönüşür. Feyzi Berdibek, Bingöl için ikinci gruba giren isimlerden biri. Onun hikâyesi seçim meydanlarında başlayan ya da Meclis sıralarında şekillenen bir siyasi kariyerden çok daha fazlasını anlatıyor. Bu hikâye, bir köyde başlayan mütevazı bir hayatın, yıllar içinde binlerce insanın duasına, umuduna ve güvenine dönüşmesinin hikâyesidir.

Bingöl’ün merkeze bağlı Wısfun (Aşağıakpınar) Köyü’nde dünyaya gelen Feyzi Berdibek, çocukluk yıllarından itibaren memleket insanının yaşamını, sıkıntılarını ve beklentilerini yakından tanıdı. Belki de bu yüzden hayatının her döneminde siyasetin merkezine makamı değil, insanı koydu. Onun için başarı, kazanılan seçimlerden çok çözüme kavuşan hayatlarla ölçüldü.

Yıllar içinde Bingöl halkı ona yeni bir isim verdi: “Feyzi Baba.”

Bu isim ne bir kampanyanın ürünüydü ne de siyasi bir sloganın parçası. Halkın içinden doğdu, halkın dilinde büyüdü. Çünkü Bingöllüler onu yalnızca oy verdikleri bir milletvekili olarak değil; gerektiğinde bir baba, gerektiğinde bir ağabey, gerektiğinde de en yakın dost olarak gördü. Darda kalanların ilk aradığı isim oldu. Devlet kapısında işi olanın, hastası için çözüm arayanın, evladına iş veya eğitim imkânı isteyenin yolu çoğu zaman ona çıktı.

Bu yüzden yıllar boyunca Bingöl’de dilden dile dolaşan “Başın düşerse dara, Feyzi Baba’yı ara.” sözü, sıradan bir ifade olmaktan çıktı. O söz, binlerce yaşanmış hikâyenin özeti hâline geldi.

Feyzi Berdibek’in etkisi ise hiçbir zaman yalnızca Bingöl’le sınırlı kalmadı. İstanbul’dan Ankara’ya, İzmir’den Bursa’ya kadar Türkiye’nin dört bir yanında yaşayan Bingöllüler için de aynı güveni ifade etti. Avrupa’da ve dünyanın farklı ülkelerinde yaşayan hemşehrileriyle bağını hiçbir zaman koparmadı. Nerede bir Bingöllü varsa, orada memleketin sıcaklığını hissettiren isimlerden biri oldu.

İstanbul’da faaliyet gösteren Bingöl İl Derneği (BİNİLDER) tarafından düzenlenen programlara katılarak hemşehrileriyle bir araya gelmesi de bu anlayışın önemli örneklerinden biri oldu. Özellikle BİNİLDER’in organize ettiği kahvaltı buluşmasında yüzlerce vatandaşı tek tek dinlemesi, onların taleplerini not alması ve çözüm için girişimlerde bulunması, siyasete bakışını özetleyen en önemli fotoğraflardan biriydi. O gün kürsüden konuşup ayrılan bir siyasetçi olmadı; masaları dolaşan, insanlarla göz göze gelen ve her hikâyeyi dikkatle dinleyen bir hemşehri oldu.

Bu samimiyet, Ankara’da da yıllardır değişmedi.

Türkiye Büyük Millet Meclisi’ndeki çalışma ofisi, bugün de Bingöllüler için yalnızca bir makam odası değil; memleket kapısı olarak görülüyor. Ankara’ya yolu düşen birçok Bingöllü, işini bitirmeden önce mutlaka Feyzi Berdibek’in kapısını çalıyor. Kimisi bir derdini paylaşmak, kimisi sadece memleket sohbeti yapmak, kimisi de bir bardak çay içip hasret gidermek için uğruyor.

Gün içinde onlarca, zaman zaman yüzlerce hemşehrisini ağırlayan Berdibek, her misafirini aynı içtenlikle karşılıyor. O odada çoğu zaman resmî görüşmelerden çok memleket sohbetleri yapılıyor. Bingöl konuşuluyor, köyler konuşuluyor, gençlerin geleceği konuşuluyor. Bir fincan çayın etrafında kurulan bu sohbetler, yıllardır Bingöllüler için Ankara’yı biraz daha memleket hâline getiriyor.

Feyzi Berdibek’i farklı kılan belki de tam olarak bu. Siyaseti hiçbir zaman ulaşılmaz olmanın aracı olarak görmedi. Aksine, insanların daha kolay ulaşabildiği bir kapı olmayı tercih etti. Mütevazılığı, kibirden uzak duruşu ve herkesi dinleyen tavrı sayesinde farklı siyasi görüşlerden insanların da saygısını kazandı. Onun için önemli olan kimsenin hangi görüşten olduğu değil, hangi derde çare aradığıydı.

Bugün Bingöl’de “Feyzi Baba” denildiğinde akla ilk gelen şey bir siyasi unvan değil, bir güven duygusu oluyor. Çünkü bazı insanlar görevleri boyunca iz bırakır, bazıları ise görevlerinden bağımsız olarak insanların hayatında yer edinir. Feyzi Berdibek, ikinci grupta anılan isimlerden biri olarak, yıllar içinde Bingöl’ün ortak hafızasında kendine özel bir yer açtı.

Bir şehirde doğmak kader olabilir. O şehrin insanlarının gönlünde yer edinmek ise yılların emeğini, samimiyetini ve güvenini gerektirir. Feyzi Berdibek’in hikâyesi de tam olarak bunu anlatıyor. Wısfun’da başlayan bu yolculuk, bugün Bingöl’ün sınırlarını aşarak Türkiye’nin dört bir yanında ve dünyanın farklı ülkelerinde yaşayan Bingöllülerin ortak hikâyesine dönüşmüş durumda. Belki de bu yüzden ona verilen en anlamlı unvan herhangi bir makamdan değil, halkın gönlünden geldi.

Çünkü bazı miraslar taş binalarda değil, insanların dualarında yaşar. Feyzi Berdibek’in geride bıraktığı en büyük miras da hiç kuşkusuz budur: Bir şehrin sevgisini kazanabilmiş olmak.